نفوذ ناپذیری بتن میکرو سیلیسی
بتن نوعی ماده نفوذپذیر است و نفوذپذیری آن به تخلخل، توزیع منافذ و اتصال منافذ آن مربوط می شود. هر چه نسبت آب به سیمان کوچکتر باشد و عمر عمل آوری بتن متراکم ارتعاشی بیشتر باشد، نفوذپذیری کمتری دارد. همچنین می توان با افزودن عوامل حباب هوا به بتن، نفوذپذیری را کاهش داد. عموماً بتن با نسبت آب به سیمان کمتر از 50/0 0 دارای ضریب نفوذپذیری 1×10-11 متر بر ثانیه است. نفوذپذیری بتن در آب دریا عامل مهمی است که دوام مهندسی بتن را تعیین می کند. بتن با نفوذپذیری بالا به راحتی در آب دریا از بین می رود. از آنجایی که ذرات پودر سیلیس کوچک هستند، 20 تا 100 برابر کوچکتر از ذرات سیمان هستند، می توان آن را در فضای بین ذرات سیمان پر کرد تا بتن متراکم شود. در عین حال، هیدراتاسیون ثانویه پودر سیلیس و محصولات جدید، کانال نفوذ در بتن را مسدود می کند، بنابراین مقاومت نفوذپذیری بتن پودر سیلیس بسیار قوی است و با افزایش نسبت آب به چسب، نفوذپذیری بتن افزایش می یابد. این به این دلیل است که آب سیمان نسبتاً چگالی کمتری نسبت به بتن دارد.